Hoi, ik ben Mariëlle van Lennep, docent zorg en welzijn op een ROC in Friesland. Pas afgestudeerd, met een 0,75fte baantje en een ontzettende drang naar zelfontplooiing en ontwikkeling in het onderwijs. Daarom begin ik deze blog.
Ik was zo blij dat ik afgelopen november (met een dikke studievertraging) mijn diploma in de pocket mocht steken, dat ik gelijk zei nooit meer een studie te gaan volgen. Althans, een gehele studie. Een cursusje hier en daar, de studiedagen, boekje lezen, blogs van andere docenten of onderwijskundigen volgen… professionalisering hoort er uiteraard bij. Maar dat ik het leren zo zou missen, had ik niet verwacht. Ik wou een pauze, nou bij deze… die heb ik gehad. Welgeteld 3 maanden. Soort van vakantie, toch?
Mijn leven als docent
‘s Ochtends word ik,langzaam en al snoozend, liefst zo snel mogelijk met een bak koffie, wakker. Zo rond 07.00u. Mooie tijd, want mijn werk is nog geen 10 minuten fietsen verderop. Om 08.30u beginnen elke werkdag mijn lessen. Dus dan zorg ik dat ik voor die tijd aanwezig ben om de boel klaar te zetten. Vaak houdt dit in: computer opstarten, beamer klaar zetten en uiteraard: koffie d’r bij. Ik lees de lesstof die ik eerder al heb voorbereid even door, dan weet ik wat ik het komende uur of twee ga doen. Op mijn school werken we met het 4C/ID model van Van Merriënboer & Kirschner (2007). Dit betekent dat ik als docent meer in de coachende rol ga en de studenten actief aan de slag gaan met leertaken of deeltaken. In een komende blog zal ik hier nog wat meer over vertellen, maar mocht je geïnteresseerd zijn in wat dit model inhoudt, dan verwijs ik je graag naar de website van 4C/ID. Tijdens de les heb ik dus een andere rol dan dat een docent een aantal jaren geleden had, toen ik zelf de opleiding volgde waar ik nu les aan geef.
Mijn visie op mijn vak
Om dit nu even kort te vertellen is ook zo kort door de bocht. En het is een blog, dus met mega lange verhalen schiet ik niks op. Dan haak je snel af. Dus ik houd het kort. Ik kom uit de zorg. Ik heb hart voor de zorg. Daarom heb ik gekozen om les te gaan geven in de zorg. Iedereen krijgt vroeg of laat met zorg te maken, daarom vind ik het ook zo belangrijk dat dit vak serieus genomen wordt en dat er goed onderwijs in gegeven wordt. Juist nu, met in het achterhoofd de demografische ontwikkelingen, is het ontzettend van belang bekwame zorgmedewerkers af te leveren. In 2040 is de verwachting dat de 65-plussers verdubbelen, waardoor er nog meer zorg nodig is (Jan Ritsema van Eck, 2013). Daarom is het belangrijk niet te korten op zorgopleidingen, maar juist mensen richting de zorg te werven. En dat vind ik nou zo mooi van mijn vak. Ik ben gepassioneerd docent, maar ik heb ook oog voor mensen en het welzijn van mensen. Door dit over te brengen op mijn studenten hoop ik beginnend beroepsbeoefenaars de arbeidsmarkt op te sturen die net zo gepassioneerd zijn en oog hebben voor de mens als ik.
Waarom bloggen?
Ik houd nog geen dagboek bij. Daar heb je discipline voor nodig. Maar goed, dat heb je ook als je voor de klas staat. Je maakt afspraken met je studenten en houd je je eraan. Door een blog over mijn ervaringen binnen het onderwijs en de vernieuwingen die ik tegenkom te schrijven, hoop ik elke dag een beetje beter te worden in wat ik het liefste doe. Lesgeven.
Bronnen:
- Jan Ritsema van Eck, F. v. (2013, april 12). Demografische ontwikkelingen 2010-2040: ruimtelijke effecten en regionale diversiteit. Opgehaald van Planbureau voor de leefomgeving: http://www.pbl.nl/publicaties/demografische-ontwikkelingen-2010-2040-ruimtelijke-effecten-en-regionale-diversiteit
Wat mensen zeggen
De beste leraar is hij die het meest van zijn leerlingen opsteekt.
Jean De Boisson
Het gaat er niet om dat we andere dingen zien,
Carl Gustav Jung
maar dat we de dingen anders zien.
Als je bang bent voor het onbekende,
Jan Jaap van Willigenburg
leer het dan kennen.
Leren doceren 